ห่างจากตัวอำเภอเสลภูมิไปทางทิศตะวันออกประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ 2,294 ไร่

บึงเกลือ หรือ ชาวบ้านมักเรียกว่า บุ่งเกลือ ตั้งอยู่ หมู่ที่ 8 ในเขตตำบลบึงเกลือ อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยอยู่ห่างจากตัวอำเภอเสลภูมิไปทางทิศตะวันออกประมาณ 10 กิโลเมตร บึงเกลือ เป็น แหล่งน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ 2,294 ไร่ ในบึงน้ำแห่งนี้มีน้ำขังตลอดปี ริมบึงทางทิศตะวันตกมีหาดทรายขาวสะอาด กว้างขวาง ยาวประมาณ เกือบ 1 กิโลเมตร ลักษณะของน้ำเป็นน้ำจืด ไม่มีน้ำเค็ม และมีสัตว์น้ำนานาชนิด โดยเป็นแหล่งอนุรักษ์นกเป็ดน้ำ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อประมาณ 200 ปีก่อน พื้นที่แห่งนี้เป็นที่ราบต่ำเป็นแอ่งน้ำ มีห้วยหนองเป็นจำนวนมาก เช่น หนองสร้างจั้น  หนองหวาย  หนองเบ็น เป็นต้น มีต้นไม้ขึ้นปกคลุมหนาแน่น มีสัตว์ป่านานาชนิด โดยในช่วงฤดูแล้งน้ำในแอ่งจะแห้งขอด และพื้นดินจะแห้งแล้ง ทำให้มีเกร็ดเกลือขึ้นบริเวณนี้ ชาวบ้านจึงนิยมนำมาต้มสกัดเอาเกลือไว้บริโภคกันในครัวเรือน จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกในบริเวณนี้ว่า " บึงเกลือ " ปัจจุบันจังหวัดร้อยเอ็ด ได้ปรับปรุงภูมิทัศน์  ให้สวยงามและสามารถรับนักท่องเที่ยวมารับอากาศบริสุทธิได้ตลอดปี และมีแพร้านอาหารบริการอาหารอีสานและอาหารตามสั่ง นักท่องเที่ยวนิยมมาพักผ่อนและเล่นกีฬาทางน้ำ โดยเฉพาะช่วงเทศกาลต่าง ๆ วันหยุดจะมีผู้คนมาท่องเที่ยวที่บึงแห่งนี้เป็นจำนวนมาก เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ สัมผัสบรรยากาศสดใสเป็นธรรมชาติ มีทิวทัศน์ที่สวยงามและอากาศบริสุทธิ์ เนื่องจาก บรรยากาศของบึงเกลือแห่งนี้ เป็นทรายหาดคล้ายทะเล ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวจึงขนานนามบริเวณแห่งนี้ว่า " บึงเกลือทะเลอีสาน " มาจนถึงปัจจุบันนี้ นักท่องเที่ยวที่สนใจมาเยือน บึงเกลือทะเลอีสานแห่งนี้ สามารถเดินทาง จากตัวอำเภอเมืองร้อยเอ็ด ไปตามทางหลวงหมายเลข 23และผ่านอำเภอธวัชบุรี จนถึงอำเภอเสลภูมิ จากนั้นเข้าทางหลวงหมายเลข 2259 ไปประมาณ 10 กิโลเมตร และเลี้ยวเข้าซอย 8 กิโลเมตรก็จะถึงแหล่งที่เที่ยวบึงเกลือ

ประวัติความเป็นมา        

เมื่อประมาณ  200 ปี ที่ผ่านมา  บึงเกลือเป็นที่ราบต่ำมีห้วยหนองเป็นจำนวนมาก  ชื่อยังพอจำได้  เช่น หนองสร้างจั้น,หนองหวาย,หนองเบ็น เป็นต้น  ฤดูฝนมีน้ำไหลจากแม่น้ำยัง  ห้วยวังหลวง  ฤดูแล้งน้ำในแอ่งจะแห้งยังมีเหลือแต่หนองบึงเล็ก ๆ  ในฤดูแล้งพื้นดินจะแห้งแล้งและมีเกร็ดเกลือขึ้นไปทั่วชาวบ้านนิยมนำมาต้มสกัดเอาเกลือไว้บริโภคในครัวเรือน จึงเรียกบริเวณนี้ว่า“บึงเกลือ”  บริเวณที่ชาวบ้านต้มเกลือถูกน้ำท่วมหมด  สัตว์น้ำเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ปลาชุกชุมมากจนทำให้นกแร้งมากินปลาจนมีชื่อหมู่บ้านที่อยู่ใกล้บึงนี้ชื่อว่า “ อีแร้ง ” หรือ “ บ้านแฮ้ง ”(บ้านหัวคู ในปัจจุบัน)  อ่างเก็บน้ำบึงเกลือมีพื้นที่ ประมาณ  2,294 ไร่  อยู่ในเขตตำบลบึงเกลือเป็นส่วนใหญ่    และบางส่วนของตำบลวังหลวง

ต่อมาจังหวัดร้อยเอ็ดมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวและพัฒนาอ่างเก็บน้ำบึงเกลือเป็นแหล่งท่องเที่ยวประจำจังหวัดร้อยเอ็ด  เพื่อให้นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวบึงเกลือได้รับความประทับใจจากการท่องเที่ยวช่วงวันหยุดและช่วงเทศกาลต่าง ๆ  ซึ่งบึงเกลือจะมีร้านอาหาร    แพอาหาร      บริการตลอดวัน    มีอากาศบริสุทธิ์  ทิวทัศน์ที่สวยงาม  มีบานาน่าโบท,     จักรยานน้ำ,     เรือพาย ไว้บริการ   จนได้ชื่อว่า  “ บึงเกลือทะเลอีสาน ”

มีจำนวนหมู่บ้าน รวม 9 หมู่บ้าน ได้แก่

บ้านน้ำจั้นใหญ่ หมู่ 1 คนกลุ่มแรกที่มาจัดตั้งหมู่บ้าน คือ นายยโสธร  ไสยเดช เป็นคนอุบลราชธานี และคนเชื้อสายสุวรรณ-ภักดี อพยพมาจากอำเภออาสามารถ โดยก่อตั้งเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2400 เดิมบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านร้าง  และมีป่าต้นชาติขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก และบริเวณทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีบ่อน้ำผุดซึ่งจะผุดขึ้นมาตลอดปี ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านนั้นว่าบ้านสร้างจั้นหรือน้ำจั้น ปัจจุบันบ่อน้ำได้ถูกกรมชลประทานสร้างทำนบปิดน้ำทำให้น้ำท่วมจนมองไม่เห็นบ่อน้ำจั้น แต่ในบางปีน้ำลดมากๆ จะสามารถมองเห็นบ่อสร้างจั้นได้โดยจะอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน

บ้านโนนสว่าง หมู่ 2 ตำบลบึงเกลือ  อำเภอเสลภูมิ  จังหวัดร้อยเอ็ด  เริ่มก่อตั้งประมาณ พ.ศ. 2470 ได้ประมาณ 80 ปีมาแล้ว คนกลุ่มแรกที่มรตั้งหมู่บ้าน / ชุมชน นี้ อพยพมาจากบ้านน้ำจั้นใหญ่ หมู่ 12 และบ้านโนนคำ หมู่ 11 ตำบลเมืองไพร  อำเภอเสลภูมิ  จังหวัดร้อยเอ็ด  สาเหตุเนื่องมาจากห่างไกลที่ไร่ที่นา ทางไปมาก็ไม่สะดวก แต่ก่อนบ้านโนนสว่างนี้มีสถานที่เป็นป่าทึบหนาแน่น มีคนกลุ่มหนึ่งพากันไปทำไร่ฝ้ายตามประเพณีโบราณของเรา ทำให้ต้องอพยพออกมาทำมาหากินกัน

           บ้านโนนสวรรค์ หมู่ 3 แต่ก่อนมาก็เป็นที่อยู่ของแม่น้ำบึงเกลือ เป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ที่ลุ่มน้ำบึงเกลือ เป็นหมู่บ้านยากจน ห่างไกลจากหมู่บ้านอื่นๆ ประมาณ 3-4 กิโลเมตร แต่ก่อนมาเป็นบ้านดงเปือย ตำบลเมืองไพร หมู่ที่ 15 ของตำบลเมืองไพร ผู้ที่ก่อตั้งหมู่บ้านไม่รู้ ชื่อ-สกุล  ตั้งขึ้นเมื่อ  พ.ศ.  2470  หมู่บ้านมารวมกันมีบ้านท่าคำฆ่า บ้านคุยป่างิ้ว มารวมกันทั้งสามหมู่บ้านเลยตั้งชื่อเป็นบ้านโนนสวรรค์ หมู่ 3 ตำบลบึง-เกลือ อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

บ้านหัวคูใต้ หมู่ 4 เดิมบ้านหัวคู หมู่ 4 แยกออกมาจากบ้านหัวคู หมู่ 9 แต่ก่อนขึ้นกับตำบลเมืองไพร พอแยกออกจากตำบลเมืองไพรมาเป็นตำบลบึงเกลือก็ได้แยกออกมาเป็นบ้านหัวคู หมู่ 4 ประมาณปี พ.ศ. 2529-2530 สาเหตุได้ชื่อว่าบ้านหัวคูเพราะสมัยก่อนได้มีคูค่ายทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านหัวคู เริ่มจากบ้านหัวคูพอดี เลยได้ชื่อว่าบ้านหัวคูหรือ แต่ก่อนว่า บ้านแฮ้ง เพราะมีอีแร้งเยอะ ต่อมาชื่อไม่เพราะ เลยเปลี่ยนเป็นบ้านหัวคูใต้ในปัจจุบัน

บ้านบ่อแกน้อย หมู่ 5 บ้านบ่อแกหมู่ 5 เดิม อยู่ร่วมกับบ้านบ่อแกหมู่ 7 ได้แยกหมู่บ้านออกจากหมู่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2528 มีผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือ นายรพ  ไชยเม็ง และขึ้นตรงต่อตำบลเมืองไพรปี พ.ศ. 2531 ได้แยกออกจากตำบลเมืองไพรมาขึ้นกับตำบลบึงเกลือปี พ.ศ. 2534 ได้จัดตั้งสำนักสงฆ์ ที่ดอนเจ้าปู่ ได้เปลี่ยนเป็นวัดดอนสวรรค์

บ้านนางเลา หมู่ 6 มีนายบุตร  ฤาชาบุตร  เดิมอยู่ที่บ้านเมืองไพร อำเภอเสลภูมิ เป็นคนย้ายถิ่นฐานมาตั้งที่บ้านนางเลา (หรือหนองเลา) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2330 – 2335 เริ่มมีประชากรหนาแน่นขึ้น จึงแต่งตั้ง นายบุตร  ฤาชาบุตร เป็นผู้นำชุมชนหรือผู้ใหญ่บ้าน อยู่ต่อมามีพ่อค้าขี่เกวียนมาค้าขายได้พักที่ริมหนองเลา ได้คลอดลูกที่บ้านหนองเลา คนนั้นชื่อ จ่านางเลา จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น บ้านนางเลา ต่อมาปี พ.ศ. 2531 ตำบลเมืองไพรได้แยกออกเป็น 9 ตำบล เป็นตำบลบึงเกลือ ดังนั้นบ้านนางเลา หมู่ 6 จึงเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบึงเกลือ

บ้านบ่อแก  หมู่ 7 ตำบลบึงเกลือ คนกลุ่มแรกที่มาจัดตั้งหมู่บ้าน คือ นายสุวรรณราช  โดยครั้งแรกได้นำช้างมาเลี้ยงในบริเวณนี้เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ มีป่าไม้จำนวนมากและยังมีหนองน้ำกระจัดกระจายอยู่หลายแห่ง และยังมีปลาและสัตว์น้ำชุกชุม จึงได้อพยพพาพี่น้องมาตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่โดยครั้งแรกอพยพมาแค่ 3-4 ครัวเรือน และนอกจากนี้บริเวณหนองน้ำยังมีขี้ส่าอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านได้ขูดเอาดินนี้ไปกรองและนำไปต้มเป็นเกลือสินเธาว์และต่อมาจึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่าบ้านบ่อเกลือ หรือบ้านบ่อแกในปัจจุบัน

บ้านน้ำจั้นน้อย หมู่ 8 ได้ก่อตั้งมาเมื่อประมาณปี พ.ศ.2312 โดยการนำของหลวงปากดี ซึ่งแยกมาจากบ้านหัวคู  อุบลฯ และยโสธร ได้อพยพมารวมกันประมาณ 20 – 30 ครัวเรือน และได้ตั้งชื่อว่า “หมู่บ้านน้ำจั้นน้อย” เนื่องจากด้านตะวันออกของหมู่บ้านจะมีบ่อน้ำซึมตลอดปี ชาวบ้านได้อาศัยน้ำซึมบ่อมาใช้ในการอุปโภคบริโภค ซึ่งชาวบ้านได้เรียกบ่อนี้ว่า “บ่อน้ำจั้น”หรือ “บ่อสร้างจั้น”ซึ่งเป็นชื่อของหมู่บ้านในเวลาต่อมา ปัจจุบันบ่อแห่งน้ได้ถูกน้ำท่วมทุกปี แล้วกรมชลประทานได้ดำเนินการรสร้างทำนบกั้นน้ำให้มีน้ำขังตลอดปี จึงเรียกบ่อแห่งนี้ว่า บึงเกลือ

บ้านหัวคู  หมู่ 9 ตำบลบึงเกลือ  มีชื่อเดิมว่า บ้านแฮ้ง ก่อเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2335 โดยการนำของพ่อใหญ่เชียงมุม และญาติ  3  ครอบครัว โดยอพยพมาจากบ้านหวาย ตำบลภูเงิน และตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านแฮ้ง

“องค์การบริหารส่วนตำบลบึงเกลือ”  ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม  พ.ศ. 2539  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย  ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป  เล่ม 113 ตอนที่ 9 ง ลงวันที่  30 มกราคม  2539  และใช้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาในเขตตำบลบึงเกลือ